Ní hIonann Spéir

Faoin mbliain 1848, bhí an gorta tar éis Éire a reábhadh. Ar na freagairtí amhrasacha a cheap rialtas Londan don tubaiste, bhí scéim Earl grey lenar díríodh ar 4,400 cailín díleachta i dtithe oibre i ngach ceann de na 32 chontae a chur amacj chun na hAstráile, an choilíneacht ba dhéanaí ag Sasana agus áit a raibh gá le cailiní aimsire.

I rith tréimhse dhá bhliain, cuireadh na cailiní amach ar 21 árthach trasna na n-aigéan chuig domhan a bhí doshamhlaithe acu. Chaill na cailiní sin a lán de na nithe a bhí luachmhar dóibh a dteanga san áireamh.

In Ní hionann spéir, insítear scéal, Honora,Julia,Bridget agus Anne feachamid orthu ar a n-aistear, scrúdaímid an caidreamh faichilleach atá acu le strutt, agus leanaimid iad tar eis dóibh imeacht as Sydney agus iad ag iompú ina mná de chuid na hAstráile agus ag déanamh a ndíchill dul i ngleic lena saol nua.